آفتاب

سحر بلبل حكايت با صبا كرد	كه عشق روى گل با ما چه ها كرد
از آن رنگ رخم خون در دل افتاد(103)	وز آن گلشن به خارم مبتلا كرد
غلام همت آن نازنينم	كه كار خير بى روى و ريا كرد
خوشش باد آن نسيم صبحگاهى	كه درد شب نشينان را دوا كرد
نقاب گل كشيد و زلف سنبل	گره بند قباى غنچه وا كرد
به هر سو بلبل عاشق در افغان	تنعم از ميان باد صبا كرد(104)
من از بيگانگان هرگز ننالم	كه با من هر چه كرد آن آشنا كرد
گر از سلطان طمع كردم خطا بود	ور از دلبر وفا جستم جفا كرد
وفا از خواجگان شهر با من	كمال دولت و دين بوالوفا كرد

بشارت بر به كوى مى فروشان

كه حافظ توبه از زهد ريا كرد

"آدما عوض میشن. به تدریج خراب می شن، نمی دونم شاید اینم شوه شیطان است  که این طوری به انحراف می کشونه."

خدا عاقبت همه مونو به خیر کنه کمکمون کنه که اونطور نباشه.

خیز ای به ساحل نشسته تا تن به طوفان سپاریم

               از آستین دست همت با شور ایمان بر آریم

بر این زمین عطشناک چو ابر رحمت بباریم

                برخیز در باغ و بستان بذری نهالی بکاریم

برخیز برخیز هنگام کار است                        چشم مه و مهر در انتظار است

 

اول می زنن تو ذوقمون  بعدش میگن چرا آپ نمی کنی؟

مدیریت وبلاگ با مدیر قبلیش؟

خب . . . ! یعنی خالی بمونه ؟بروز نکنم؟

فکر کردم باز اینجوری یه مطلبی داره... .